KOMPLOT

Our space occupied by Saloon

03/03/2018


Vorstse Steenweg 90 Chaussée de Forest 1060 Brussels

9 March - 15 July

Saloon program at Komplot



Cleo Totti Elle Book Launch & Atelier artiste anonyme

12/01/2018


Opening 12 January 2018

Exhibition until 24 February

Thursday – Saturday 2-6pm

Komplot chaussée de Forest 90 Vorste Steenweg 1060 Brussels

 

Cléo Totti

Elle Book Launch

 

FR

Le livre est un réplica de pages de magazine peintes afin d’oblitérer ou révéler des parties de visages et de corps. C’est un travail sur le magazine de mode, des pages qui ont été sélectionnées dans plusieurs magazines, peintes et retouchées, modifiées, transformées mises bout à bout afin de recréer un nouveau magazine.

 

NL

Dit boek is een replica van beschilderde pagina’s uit een tijdschrift, delen van het gezicht en andere lichaamsdelen worden gewist of onthult. Het is een werk over het modeblad, pagina’s geselecteerd uit verschillende tijdschriften, beschilderd, geretoucheerd, aangepast, getransformeerd van begin tot einde, om zo tot een nieuw tijdschrift te komen. 

 

EN

The book is a replica of painted magazine pages to obliterate or reveal parts of faces and bodies. It is a work on the fashion magazine, pages that have been selected in several magazines, painted and retouched, modified, transformed end to end to recreate a new magazine.

 

 

Studio : Artiste anonyme

FR

Le texte pourrait commencer par : C'est dans la solitude et la quiétude d'un chalet dans les Alpes que l'artiste commence cette série de peintures sur lesquelles il va continuer à travailler à Komplot, transformant l’espace d’exposition en atelier... Prenant pour sujet des éléments qui l'entourent tels que la montagne, un visiteur, un vase, un oiseau... tout autant que des souvenirs photographiés lors de voyages ou juste imprimés dans sa mémoire. Nous pouvons imaginer que chacune de ces peintures est un autoportrait comme suggéré par des proches de l'artiste. Des sujets qui paraissent banal mais qui résonnent dans notre subconscient collectif comme déjà-vu ou entendu alors que notre regard découvre une nature qui nous est commune. Le répertoire de nos souvenirs restitués ici comme des icônes de la vie moderne. A travers l’acte de peindre, l’artiste s’approprie ces objets pour les rendre sujets. Cette pratique picturale est prise comme un hobby par l’artiste qui consacre principalement son temps à des projets artistiques davantage relationnels, sociologiques impliquant d’autres personnes pour leur réalisation. Cette démarche n’est pas dénuée d’une vision romantique de l’art qui, dans ce cas, s’apparente à celle de « l’art pour l’art » à l’opposé de ce que l’on qualifierait d’art social. L’art pour l’art c’est l’expression de l’artiste qui s’identifie et entre en dialogue avec son audience dans les sentiments et la compréhension alors que l’art social répond à des besoins spécifiques dans notre société.

 

NL

De tekst zou als volgt kunnen beginnen: het is in de eenzaamheid en de rust van een chalet in de Alpen dat de kunstenaar aan deze reeks schilderijen begint. In Komplot zal hij hieraan vederwerken. De tentoonstellingsruimte verandert in een werkplaats… De onderwerpen zijn elementen die hem omringen zoals een berg, een bezoeker, een vaas, een vogel… net zoveel als herinneringen die hij tijdens zijn reizen fotografeerde of, sterker, gewoon in zijn geheugen zijn geprent. We kunnen ons inbeelden dat elk schilderij een zelfportret is, zoals de naasten van de kunstenaar suggereren. Onderwerpen die banaal lijken, maar tegelijkertijd resoneren in het collectieve onderbewustzijn zoals een déjà-vu of iets wat je hoort, terwijl onze ogen een natuur ontdekken die gemeenschappelijk goed is. Het repertoire van onze herinneringen wordt hier hervat als iconen van het moderne leven. Tegenover de handeling van het schilderen, eigent de kunstenaar zich deze objecten toe en maakt hen tot onderwerp. Deze specifieke praktijk ziet de kunstenaar meer als hobby: het gros van zijn tijd besteedt hij aan meer relationele, sociologische projecten waarbij andere mensen worden betrokken in de realisatie van het kunstwerk. Toch is deze benadering niet Romantisch zoals in vergelijking met “l’art pour l’art”, de tegenstelling van sociale kunst. Kunst voor de kunst is hier een expressiemiddel van de kunstenaar om zich te identificeren en om de dialoog aan te gaan met zijn publiek, gevoelig en met begrip, terwijl sociale kunst voldoet aan specifieke behoeftes in onze samenleving. 

 

EN

The text could begin with: It is in the solitude and tranquility of a chalet in the Alps that the artist begins this series of paintings on which he will continue to work at Komplot, transforming the exhibition space into a workshop... Taking as a subject elements that surround him such as the mountain, a visitor, a vase, a bird... Just as much as memories photographed during travels or just printed in his memory. We can imagine that each of these paintings is a self-portrait as suggested by relatives of the artist. Subjects that seem ordinary but resonate in our collective subconscious as déjà-vu or heard while our eyes discover a nature that is common to us. The repertoire of our memories restored here as icons of modern life. Through the act of painting, the artist appropriates these objects to make them subjects. This pictorial practice is taken as a hobby by the artist who devotes his time mainly to more relational, sociological projects involving other people for their realization. This approach is not devoid of a romantic vision of art which, in this case, is similar to that of "art for art" as opposed to what one would describe as social art. Art for art is the expression of the artist who identifies and enters into dialogue with his audience in feelings and understanding while social art meets specific needs in our society.

 

 

 

 

New Day New Money To Be Made

27/09/2017


 

New Day New Money To Be Made is a quote taken from the pop song Black Barbie by Nicki Minaj addressing the ambient precarity. Time is money. Today’s capitalist society hardly leaves us the time to perform one mission, and we already need to look for the next one. No time to think. This exhausting rhythm of searching for work, finding new clients, making the job and getting paid; This constant reinvention of the self in every challenging moment of uncertainty, became the obsessive, repetitive patterns of our post-colonial, post-proletarian, post-work conditions. These routines in which you are kept captive, prevent the possibility to break through. Precarity is constructed to make change impossible. What about social welfare? What about psychological welfare? Reality check? Paycheck. No time to lose. 


This was the statement text of our last series of emerging artists shows in Komplot that we wish to extend to all the practice!



ARCHIVES

30/11/-0001


ARCHIVE